Janeta Arshakyan

Добавлено 1 неделя 3 дня назад в НЕ РАНЬТЕ БЛИЗКИХ ВАМ ЛЮДЕЙ

Իմ հաշիշոտ հիշողության բարձը գրկած` 
Լուռ թելում եմ մութը հույսով, 
Որ կարկատեմ բացվող օրս 
Դեռ չծնված, դեռ չգրված հեքիաթներով... 
Ցայգալույսը խենթ ժպտում է 
Վարագույրի նվազ ճեղքից 
Եվ ներկվում է մութ գիշերս, 
Թեկուզ նվազ, հույսի լույսով... 
( Բայց չեն ընկնում իմ հեքիաթից 
Խնձորներն այդքան սպասված)... 
Ես գրկում եմ իմ հաշիշոտ հիշողության բարձը խոնավ` 
Լուռ համրելով թաց գույներն իմ անքնության ...Լ.Ն.

Իմ հաշիշոտ հիշողության բարձը գրկած` Լուռ թելում եմ մութը հույսով, Որ կարկատեմ բացվող օրս Դեռ չծնված, դեռ չգրված հեքիաթներով... Ցայգալույսը խենթ ժպտում է Վարագույրի նվազ ճեղքից Եվ ներկվում է մութ գիշերս, Թեկուզ նվազ, հույսի լույսով... ( Բայց չեն ընկնում իմ հեքիաթից Խնձորներն այդքան սպասված)... Ես գրկում եմ իմ հաշիշոտ հիշողության բարձը խոնավ` Լուռ համրելով թաց գույներն իմ անքնության ...Լ.Ն.