Մեկ վայրկյան կցանկանայի աստծուց,ընդամենը մեկ վայրկյան,գոնե մեկ անգամ քո իրական պատկերը հայտնվեր իմ դիմաց,հայտնվեր այս մթության մեջ,սեփական աչքերովս տեսնեի քեզ,..Իսկ կարոտներըս վերջապես հասկացան, որ կարևոր չէ քեզ ունենալ կողքիս … Կարևոր է, որ քո սիրտը բաբախի հեռվում, թեկուզ` …ուրիշի~ համար …Գուցե սա անհասկանալի ու տարօրինակ երջանկություն է, բայց սա իմ ընտրած երջանկությունն է…Սիրել խենթի պես ,իմանալով,որ նա երբեք քոնը չի լինի…Սիրել..Սիրել գիշեր ու զօր...Կառուցել տաճար ու անվանել ` ԱՆՀԱՍ