Երբ քո կոպերից գիշերներ կաթեն Ու այգաբացի հույսեր չունենաս Գալու եմ դառնամ ես առավոտդ Որ դու հավատդ երբեք չուրանաս: Երբ կորցրած լինես թանկություններդ Արժեք չունենան ոչինչ ու ոչ ոք Գլուխդ կառնեմ իմ ափերի մեջ Որ քեզ չտեսնեմ երբեք գլխիկոր: Երբ որ խռովես ինքդ քո բախտից Ու աշխարհի հետ լեզու չթրջես Գամ առնեմ գիրկս,լանք ու Հաշտեցնեմ աշխարհին ու քեզ: Քամիներ լինեն,որոնք քեզ թողնեն Անտուն,անտանիք ու մաշեն հույսդ Թողնեմ ամենքին,ամեն բան թողնեմ Գամ դառնամ հույսդ,տանիքդ,տունդ:❤https://ok.ru