Եվ քանզի արժանի չեղա պարծենալու փառքով սրբերի հետ, Որոնց բերանները լի են ծիծաղով, և շրթունքները՝ ցնծությամբ, Ըստ առակողի և սաղմոսողի,- Ուստի ես երկրորդ կարգին դիմեցի, Որպեսզի այստեղ հիշատակեմ ես իմ նմաններին, Թեև իմ բարքի թերությունների հետ համեմատած՝ Նույնիսկ նրա՛նք էլ բարձր են ինձանից, Ինչպես ապաշխարողը՝ չապաշխարողից: Այսպես՝ տոնելի եղավ Մանասեն, Պատիվ ստացավ և՛ փարիսեցին, Զի ես նրանից ավելի՛ դաժան ամբարիշտ եղա: Գովվեց անառակ որդին, քանի որ չեղավ նա ինձ պես անդարձ ուխտազանց:
zoom_in