Ջորջ Բայրոն Ոսկե շղթա քեզ տվեցի, Շղթան էր այն մեր միության. Եվ վինը այն,որ բերեցի, Սիրո երգեր գիտեր միայն: Այդ սի՛րտն էր իմ հավատարիմ, Որ քեզ բերեց վին ու շղթա. Արժանի՞ էր նա այս բախտին, Այս սեւ բախտին արդյոք հիմա: Կախարդական մի հմայքով Պարուրեցի ընծաներն այն, Որ կռահեն մտքերը քո, Բառեր հուշեն անկեղծության: Կատարեցին պարտքը իրենց Վինն ու շղթան միշտ անձնուրաց. Բայց դու ինչու՞ չեղար անկեղծ, Սիրդ պարտքին օտար մնաց: Օտար ձեռքի հպմանն օտար Չդիմացավ շղթան ամուր.

Ջորջ Բայրոն Ոսկե շղթա քեզ տվեցի, Շղթան էր այն մեր միության. Եվ վինը այն,որ բերեցի, Սիրո երգեր գիտեր միայն: Այդ սի՛րտն էր իմ հավատարիմ, Որ քեզ բերեց վին ու շղթա. Արժանի՞ էր նա այս բախտին, Այս սեւ բախտին արդյոք հիմա: Կախարդական մի հմայքով Պարուրեցի ընծաներն այն, Որ կռահեն մտքերը քո, Բառեր հուշեն անկեղծության: Կատարեցին պարտքը իրենց Վինն ու շղթան միշտ անձնուրաց. Բայց դու ինչու՞ չեղար անկեղծ, Սիրդ պարտքին օտար մնաց: Օտար ձեռքի հպմանն օտար Չդիմացավ շղթան ամուր.