ՄԱՐԻՆԱ ՑՎԵՏԱԵՎԱ Դեռ երեկ անթարթ ինձ էիր նայում,- Այսօր հայացքդ մի կողմ ես հառել. Երեկ մինչև լույս ինձ էիր փարվում,- Արտույտներն այսօր ագռավ են դառել. Դու խելացի ես, ես` հիմար այնքան, Դու կենդանի ես, ես` նման քարի. Օ, հավերժական կանացի կական. — Ասա, սիրելիս, ես քեզ ի՞նչ արի… Ջուր են արցունքն ու արյունն իր համար, Նա լվացվում է արյուն-արցունքով. Ոչ, մայր չէ սերը,- խորթ մայր է, խորթ մայր, Եվ գութ չեք գտնի դուք նրա ձեռքով: Սիրելիներին նավերն են տանում, Ճերմակ ճամփեքը ձորի ու սարի.