Սև քրտինք է քամում քարանձավը կրկին, Սև երախը բացել և սև ամպ է լափում, Մոշի թուփը կանգնել քարանձավի հոնքին Եվ խեղճ առվի գլխին սև կարկուտ է թափում: Սև մշուշի միջից կարմիր բոց է բխում— Մախրենին է մխում քարե բարձի վրա, Ո՞վ իմանա արդյոք, ի՞նչ մտքեր են գլխում Եվ ինչե՞ր է խորհում Քամիների անհոգ անցուդարձի վրա։ Թափուր ձորի վրա Ծիծեռնակի թափուր բույնն է կախվել նորից, Եվ մասրենին՝թափուր կածանների վրա Իր երազի կարմիր ասուպներն է թափում Առվի փեշերն ի վեր Մի բուռ խոնավ կանաչ ծիծաղում է ձորից.

Սև քրտինք է քամում քարանձավը կրկին, Սև երախը բացել և սև ամպ է լափում, Մոշի թուփը կանգնել քարանձավի հոնքին Եվ խեղճ առվի գլխին սև կարկուտ է թափում: Սև մշուշի միջից կարմիր բոց է բխում— Մախրենին է մխում քարե բարձի վրա, Ո՞վ իմանա արդյոք, ի՞նչ մտքեր են գլխում Եվ ինչե՞ր է խորհում Քամիների անհոգ անցուդարձի վրա։ Թափուր ձորի վրա Ծիծեռնակի թափուր բույնն է կախվել նորից, Եվ մասրենին՝թափուր կածանների վրա Իր երազի կարմիր ասուպներն է թափում Առվի փեշերն ի վեր Մի բուռ խոնավ կանաչ ծիծաղում է ձորից.