Վայր ընկնող աստղեր Պիեր Ժան Բերանժե «Հայրիկ, ասաց դուստրը հորը, Կապույտ երկնքի վերա Ո՞րքան աստղեր փայլում են վառ, Ասես համար, թիվ չըկա․ Ասում են որ ամենայն մարդ Աստղիկ ունի երկնքում․ Ճշմարի՞տ է, ասա՛, հայրիկ, Իմը ո՞րտեղ է փայլում»։ — Այո՛, դստրիկ, այդ աստղերը Ունին հաշիվ ու համար, Եվ մեզանից յուրաքանչյուր Մի աստղ ունի յուր համար։ «Հայրիկ, տես, տես, աստղը թռավ Հետքից պայծառ, գիծ թողեց․ Աստղիկն ընկավ երկնքիցը, Մյուս անգամ այլ չերևեց»։ ― Ո՛հ, իմ դստրիկ, հանգիստ կացիր,