Ավետիք Իսահակյան ՏԱՐԻՆԵՐ ՀԵՏՈ ՔԵԶ ՏԵՍԱ ՆՈՐԻՑ Տարիներ հետո քեզ տեսա նորից, Սիրտս արտասվեց, բայց ժպտացի ես, Նույն աղջիկն էիր՝ չքնաղ բոլորից, Հոգուս մտերիմ, հարազատ այնպե՛ս: Աչքերդ մեղմով հանգչեցին վերաս, Ես հպարտ ու վես անցա քո մոտով. Շուրջս ծածանվեց լուսեղեն երազ. Եվ ետ նայեցի անզուսպ կարոտով: Սուտ է, նազելիս, չի զատել երբեք, Երբեք չի զատել մեզ կյանքը դաժան. Քու՛յր իմ, ամոքիր սիրտս վշտաբեկ, Տե՛ս, քոնն եմ ես միշտ, քո՛նն եմ հավիտյան...

Ավետիք Իսահակյան ՏԱՐԻՆԵՐ ՀԵՏՈ ՔԵԶ ՏԵՍԱ ՆՈՐԻՑ Տարիներ հետո քեզ տեսա նորից, Սիրտս արտասվեց, բայց ժպտացի ես, Նույն աղջիկն էիր՝ չքնաղ բոլորից, Հոգուս մտերիմ, հարազատ այնպե՛ս: Աչքերդ մեղմով հանգչեցին վերաս, Ես հպարտ ու վես անցա քո մոտով. Շուրջս ծածանվեց լուսեղեն երազ. Եվ ետ նայեցի անզուսպ կարոտով: Սուտ է, նազելիս, չի զատել երբեք, Երբեք չի զատել մեզ կյանքը դաժան. Քու՛յր իմ, ամոքիր սիրտս վշտաբեկ, Տե՛ս, քոնն եմ ես միշտ, քո՛նն եմ հավիտյան...