Հայոց երկնքի մեջ լուրթ ու անամպ Հայոց ավանդական ու հին հողում Իր պետական շուքով ու վեհությամբ Մեր պետական դրոշն է փողփողում Օծված է նա բախտի մեծ արևով Կանգնած է մեր տենչի լույս գագաթին Այնքան բարձր է,որ իր բոսոր թևով Ասես քսվի պիտի Արարատին Ծփում է նա,ու լույս ծփանքի տակ Իմ Հայաստան, հողդ է ծիածանվում Այդպես հպարտ,այդպես բարձր ու շիտակ Քո դարավոր երազն է ծածանվում Զավակներդ մահով ասպետական Մարտերի մեջ ընկան դար ու դարեր Երազեցին դրոշն այս պետական Ինչպես երազում են կյանք ուարև