Հայկական Լեռնաշխարհ

zoom_in

Մեր ճամփեն խավար, մեր ճամփեն գիշեր, Ու մենք անհատնում Էն անլույս մըթնում Երկա՜ր դարերով գընում ենք դեպ վեր Հայոց լեռներում Դըժար լեռներում: Տանում ենք հընուց մեր գանձերն անգին, Մեր գանձերը ծով, Ինչ որ դարերով Երկնել է,ծընել մեր խորունկ հոգին Հայոց լեռներում Բարձըր լեռներում: Բայց քանի անգամ շեկ անապատի Օրդուները սև Իրարու ետև Եկա՜ն զարկեցին մեր քարվանն ազնիվ Հայոց լեռներում, Արնոտ լեռներում: Ու մեր քարվանը շըփոթ,սոսկահար, Թալանված,ջարդված Ու հատված-հատված Տանում է իրեն