Կյանքում լինում են ...

Ա՜խ, նորից «Բարի ճամփա», Ա՜խ նորից «Մնաս բարով»... Մի տեսակ տագնապ կա, որ Չես ասի ոչ մի բառով: Գնում ես, չես էլ ասում, Թե մեկ էլ երբ ես գալու, Եկար էլ, ի՞նչ իմանամ Ո՞ւմ մոտ ես մեղքդ լալու: Ներիր ինձ, դու իմ բարի, Իմ խելոք և իմ համառ, Հարկադիր այս ծիծաղի Եվ թաքուն լացի համար: Գնում ես, էլ ի՞նչ ասեմ, Սովոր եմ, կդիմանամ Թող կուրծքս մի քիչ ցավի, Որ սրտիս տեղն իմանամ: Մի տեսակ տագնապ կա, որ Չես ասի ոչ մի բառով, Ա՜խ, նորից «Բարի ճամփա», Ա՜խ նորից «Մնաս բարով». Հ. Սահյան

Ճրագալույցի լույսը վառ պահելը և արթուն մնալը կապված են հավերժության պահը բաց չթողնելու, կյանքը վերահաստատելու խորհրդի հետ։ Բացի այդ, յուրաքանչյուր ճրագ արև էր տան մեջ, «արև»-կյանք իմաստով։ Աղբյուր՝ Սիմոնյան Լ., Տոմարային ծիսաշար, հտ.1, Երևան, 2006։

Վ.Տերյան_ԱՆԴԱՐՁՈՒԹՅՈՒՆ Շրջում եմ դարձյալ պուրակում այն հին Աշնան թախծալի երգով օրորված, Հողմը փռում է տերևներ դեղին, Որպես հուշերըս — երա՜զ ու մեռա՜ծ։ Մենակ եմ հիմա, և դու, ո՞վ գիտե, Ո՞ր կողմերում ես — ժպիտով անուշ — Նետում ծիծաղիդ կարկաչն արծաթե, Վառում հայացքիդ դյութանքը քնքուշ... Եվ գիտեմ, պիտի նորից հայտնվես, Հիշես խոսքերը վաղուց մոռացված,— Հըրաշքին պիտի հավատամ և ես Ու կրծքիդ դնեմ գլուխըս հոգնած... Բայց երբե՛ք, երբե՛ք էլ չի վառվելու Ցնորքըս մեռած,— պատկերըդ հեռու...

Հաց է եղել ու գինի ու լռություն է եղել, Ու թախիծն է կաթկթել,որ մաքուր էր որպես ցող, Մենք նստել ենք իրար դեմ ու թախիծով այդ ցողել Ես` իմ աշխարհը կորած, դու`քո աշխարհը կորչող: Ինչ տխուր է լեռներում չվող կանչը կռունկի, Եվ սիզախոտը այրված ինչ թանկագին է բուրում, Թափառական մի կարոտ այնտեղ իջնում է ծունկի, Հեկեկացող աղբյուրի մանկությունը համբուրում: Վանք է եղել ավերակ,չորացած հուն ու ակունք, Ու եղինջները կարծեսբոբիկ ոտքերդ են վառել, Դու լռել ես քարի պես, բայց ես նայել եմ թաքուն

ՌԱԲԻՆԴՐԱՆԱԹ ԹԱԳՈՐ Նավը բեռան ներքո օրվա դարդուցավի Պիտի սուզվեր–կորչեր կյանքի խորխորատում Երգս թեթևաթև թևե՜ց–իջավ նավին Եվ նա հիմա հանգի՜ստ ալիքներն է հատում Աստված ուզում է տաճարն իր տեսնել կառուցված սիրուց ու կարեկցանքից Իսկ մարդիկ,ահա,խոնարհվում Աստծուն քարով են շարում պատերը վանքի Գարուն։Տաճարի բակը՝ լեցուն Մանկանց աղմուկով,ծափ-ծիծաղով Մոռացած ձայներն աղոթքների,ստված տարվել է նրանց խաղով Ամեն օր նոր են ճամփեքն արևի,նրա ծննդյան առաջին օրից Եվ նա ամեն օր՝լույս արարելով՝ծնվում է

Քայլերը քո`մանուկներն իմ լռության Սրբազնորեն,դանդաղորեն արթնացած Իմ հսկումի դեպի մահիճն են անձայն Առաջանում,մոտենում են երկյուղած Վճի'տ էակ,աստվածայի~ն հովանի, Ի~նչ անուշ են քայլերը քո զսպըված Իմ երազած ողջ բարիքներն հոլանի Այս ոտքերով են ինձ գալիս,Տե'ր Աստված Եթե դեպի ինձ երկարած շրթներով Դու քնքշորեն պատրաստում ես առաջին Համբույրի ճաշն ու աղանդերը գերող, Որ հագեցնես իմ խոհերի բնակչին, Մի' փութացրու երանությունն այդ հացի Օ~,լինելու,չլինելու սուրբ պայման Քանզիեսքեզ սպասելովապրեցի

Ես և Նա Կրկնե°մ արդյոք սիրո այն խոսքերը,որոնք այնքան ծիծաղելի ու տաղտկալի են թվում կյանքի հմայքը կորցրած սկեպտիկներին,բայց որոնք մի-մի հայտնություն են նորաբողբոջ սիրող սրտերի համար:Ամեն անգամ, որ նայում էի նրա զարմանալի պայծառ աչքերին,որոնց մեջ կարծես արևն էր վառվում, ամեն անգամ,որ լսում էի նրա ծիծաղը,որի մեջ կարծես գարնանային չարաճճի վտակ էր քչքչում,ամեն անգամ,որ առնում էի նրան գիրկս և ականջիս մոտ լսում նրա կուսական կրծքի հևքը,այտերիս վրա զգում նրա թավիշ- մազերի էլեկտրականացնող շփումը,

Որոշ մարդիկ ողջ կյանքի ընթացքում, նստում և սպասում են միակ գնացքին, մինչդեռ կյանքի վերջում պարզվում է, որ նրանք նույնիսկ կայարան չեն հասել… Ջոան Հարրիս

Արդեն հոգնել եմ`էլ տեղ չկա Ծովի ալիքների պես հոգիս քամին քշում է մի ափից, մյուսը...ՈՒզում եմ խաղաղվեմ,բայց քամին ավելի խորն է քշում...Ուզում եմ դուրս գալ քամու ճիրաններից...Խաղաղվել եմ ուզում...Հոգնել եմ...Ինձ խաղաղություն է պետք/Հոգիս ու սիրտս շատ փոթորիների միջով է անցել/ Օրեր կորուստ,օրեր նվեր, Օրեր աղոթք,օրեր առանց Հայր մեր, Օրեր հրաշք,օրեր պարապ, Օրեր՝երկար-երկար սատկած ձմեռ: Օրեր նոր երգ,օրեր ոչինչ, Օրեր ընկեր,օրեր նոր թշնամի, Օրեր կնունք,օրեր ծնունդ, Ի՞նչպես ջնջեմ օրերը կորուստի:

ՆԵՐՔԻՆ ՊԱՅՔԱՐ ՄՂԵԼ ԱՆԿԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ,- որն շատերի աչքերում բացակայում է․․․ ԱԶՆՎՈՒԹՅՈՒՆ,- որին հանդիպելը գրեթե անհնար է․․․ ԿԵՂԾԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ,- որն մարդկանց մոտ փայլուն ստացվում է․․․ ՀԱՐՍՏՈՒԹՅՈՒՆ,- որի համար մարդն ինքն իրեն ուրանում է․․․ ՀԻԱՍԹԱՓՈՒԹՅՈՒՆ,- որն ամեն քայլափոխի պատահում է․․․ ՏԽՐՈՒԹՅՈՒՆ,- որն աչքերի անհատակ ծովում արտացոլվում է․․․ ԴԱՌՆՈՒԹՅՈՒՆ,- որն մեր կյանքից ավաղ անբաժան է․․․ ՄԱՐԴԿՈՒԹՅՈՒՆ,- որն ցուցաբերելը գովեստի արժանի է․․․

Մայրամուտը Արագածից🌄 Այս անչափ գրավիչ տեսարանը օրեր առաջ նկարել եմ Արագածի փեշերին ծվարած Արագյուղի հանդիպակած կենտրոնական մայրուղղու գազալիցքավորման կետից....չկարողացա անտարբեր անցնել իմ առջև բացված անկրկնելի աշնանային ապարանյան բնաշխարհի կողքով:

Մենք քեզ հետ հյուսեցինք ջինջ խոհեր` Կողք կողքի,քայլելով ընդերկար, Մենք քեզ հետ բռնեցինք անբարբառ Իրար ձեռք...ծաղկանց մեջ մթաստվեր: ...Քայլեցինք ինչպես սերտ բարեկամ Մարգերի այն կանաչ գիշերում` Կիսելով սրտերի ցնորուն Միրգն առկախ`հմայի~չ լուսնկան: Ու հետո մամուռի թավիշում Մենք մեռանք,շա'տ հեռվում,ուր լոկ կար Մի անտառ մտերմիկ ու շրշուն: Եվ անհուն լույսերի մեջ վերին Հեծեցինք ու գտանք մենք իրար, Օ~,անգին ուղեկից իմ լռին: ՊՈԼ ՎԱԼԵՐԻ

ՀԱՄԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆ Մարդ պիտի համբերություն ունենա ոչ միայն իր շահի համար, այլև աստվածասիրության, եղբայրասիրության ու ազգասիրության:Քանզի մարդ կա , որ գիտի համբերել միայն իր օգտի համար: Բայց պետք է համբերել աստվածասիրության համար, երբ Աստծո անվան փառավորման հույս կա, եղբայրասիրության համար, երբ դրանով քո եղբորն օգուտ ես տալիս, և ազգասիրության համար, երբ ողջ ազգը բարեհամբավ է դառնում :

О небо, ветеран в одних обносках, Ты служишь нам уже пять тысяч лет, Лохмотья туч торчат из дыр сиротских, Но солнце - орден, знак твоих побед. Глядишь на земли - что, не скучен лоск их Банальных декораций, пошлый свет? О небо, ветеран в одних обносках, Ты служишь нам уже пять тысяч лет. Тебе, должно быть, весело вверху От наших криков, жалоб, жестов броских: Тщеславье и другую шелуху Ты видишь в душах, низменных и плоских... О небо, ветеран в одних обносках!

Բնության պագևը🌼 Անձրևաառատ եղանակը ինձ պարգևեց այս բնության արարած հրաշքները....երբ որոշել էի մի փոքր կտրվել առօրյա հոգնեցուցիչ գործերց ու լիցքաթափվել,ինձ հանձնելով սար ու քարին,առանձնության մեջ հոգեկան խաղաղությամբ վերազինվելու: Սիրում եմ հայրենի բնաշխարհս,...ինքն էլ ինձ:

Մերոնցով..... Այս Եդեմական բնաշխարհի գրկում հոգեպես կտրվելով աշխարհիկ առօրյա հոգսերից, վերերկրային թևեր առնելով,ոչ միայն միտքդ,այլև հուզմունք ապրող ողջ զգայական աշխարհդ է վերերկրային տիրույթ տեղափոխվում: Ինձ այն ծաղկաբույր լեռներն են տանում Այն բարձունքներն են ինձ տանում կրկին, Ուր մարդն ամպերին վերից է նայում, Վերից է նայում արծվի ճախրանքին։

Մերոնցով..... Այս Եդեմական բնաշխարհի գրկում հոգեպես կտրվելով աշխարհիկ առօրյա հոգսերից, վերերկրային թևեր առնելով,ոչ միայն միտքդ,այլև հուզմունք ապրող ողջ զգայական աշխարհդ է վերերկրային տիրույթ տեղափոխվում: Ինձ այն ծաղկաբույր լեռներն են տանում Այն բարձունքներն են ինձ տանում կրկին, Ուր մարդն ամպերին վերից է նայում, Վերից է նայում արծվի ճախրանքին։

Մերոնցով..... Այս Եդեմական բնաշխարհի գրկում հոգեպես կտրվելով աշխարհիկ առօրյա հոգսերից, վերերկրային թևեր առնելով,ոչ միայն միտքդ,այլև հուզմունք ապրող ողջ զգայական աշխարհդ է վերերկրային տիրույթ տեղափոխվում: Ինձ այն ծաղկաբույր լեռներն են տանում Այն բարձունքներն են ինձ տանում կրկին, Ուր մարդն ամպերին վերից է նայում, Վերից է նայում արծվի ճախրանքին։

Մի օր կինս խնդրեց, որպեսզի մի ուրիշ կնոջ հրավիրեմ ճաշի, իսկ հետո ֆիլմ դիտելու։ «Ես սիրում եմ քեզ, — ասաց նա,- բայց նա էլ է քեզ սիրում, և շատ կցանկանա քեզ հետ ժամանակ անցկացնել»։ Այն կինը, ում պետք է հրավիրեի ճաշի, իմ մայրն էր։ Արդեն 19 տարի էր, որ նա այրի էր, բայց իմ աշխատանքը և 3 երեխաներով զբաղված լինելը թույլ չէր տալիս հաճախ այցելել նրան։ Երբ զանգեցի նրան, նա զարմացավ՝ մտածելով, թե ինչ — որ վատ բան է պատահել։ Հրավերս լսելուց հետո նա պատասխանեց, որ մեծ հաճույքով կճաշի ին

Այն ինչ արժե անել կյանքում, արժե լավ անել: Ամեն կյանք մի ճանապարհ է.ճանապարհ,որ անցնում ես միայն մի անգամ ու վերադառնալ չես կարող:Բայց այդ ճանապարհը գալիս է քեզ հետ հուշերի բեռով,որ կարող ես բացել ու քրքրել,ուրախանալ ու տխրել…. Կյանքում հենց այնպես ոչինչ չի մեռնում… Հենց այնպես կյանքում չի ծնվում ոչինչ… Երբեմն ամեն ինչ ոչինչ է դառնում,,, Երբեմն էլ “ոչինչ”-ն է դառնում ամեն ինչ..

Ճապոնական գրականություն ԹԻՅՈ Այս կեսգիշերին լիալուսին է: Անգամ թռչուններն իրենց բների Դուռը չեն փակել: *** Ով պայծառ լուսին, Ես միշտ դեպի քեզ, քեզ եմ ընթացել: Սակայն դեռ այնքան, այնքան հեռու ես: Թարգմ. Այդին Մորիկյանի *** Ալիքների վրա Ճպուռն սեփական Ստվերն է որսում:

Հեռանում եմ… որ Կարոտել Սովորես.. Որ քեզ Ժպտացող Մութ աչքերիս մեջ `մի Վերջին անգամ Տեսնես քո Գտած ու Կորցրած Երջանկության Արցունքները.. Միայն կորցնելուց ենք մենք հասկանում, որ սիրել ենք… Միայն կորցնելուց ենք սկսում ներում խնդրել… Միայն կորցնելուց ենք սկսում մեզ մեղադրել չգնահատելու համար… Եվ միայն կորցնելուց հետո ենք սովորում սիրել. Ոչ ոք ոչինչ չարեց չկորցնի ինձ ,որ մնա կողքիս…

Ուր էլ մենք գնանք.... Ամենածանր տառապանքները կյանքում պատճառում են սխալները, որոնք մենք հրաժարվում ենք խոստովանել, մեր արարքները` այնքան անհամապատասխան են մեր իրական էությանը, որ անուժ ենք մտածելու դրանց մասին: Եվ մենք երկատվում ենք, վերածվում ենք երկու մարդու` մի մաշկի տակ, և այդ երկուսն իրար ատում են: Մեկը սուտասան է, մյուսը նա է, ով չի սիրում սուտասաններին: Մեկը գող է, մյուսը նա է, ով ատում է գողերին: Ու ոչինչ չի համեմատվի այն ցավի հետ, որ պատճառում է այդ անվերջանալի կռիվը

◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ Կյանքը մի գունեղ հեքիաթ է... Կյանքը ոչինչ չի բացատրում ու սովորեցնում,պարզապես զգալ է տալիս այն ամենը ,ինչը թույլ է տալիս շատ բան սովորել... Կյանքը մի գունեղ հեքիաթ է, երբեմն պատրանք, երբեմն խիստ դաս,երբեմն զղջում,երբեմ էլ ափսոսանք : Եթե քո կյանքի գեթ մի պահն անցնի,չթողնես առանց խնդության անցնի: Կյանքի իմաստը հենց ինքն է, որ կա: Ինչպես որ ապրես, այնպես էլ կանցնի.. Ինչ էլ որ լինի, կյանքը հիասքանչ է… ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿

◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ Տխուր եմ, իսկ ինչու՞ … Ամեն անգամ այս հարցը ինքս ինձ եմ տալիս, բայց անպատասխան է մնում, ես գիտեմ տխրությանս պատճառը…Այո…Տխուր եմ, քանի որ կարոտում եմ… Կարոտելու համար ժամանակ է պետք,կարոտ զգալու համար զգացմունքներ են պետք,կարոտելու համար համբերություն է պետք,կարոտելու համար մարդ ա պետք լինել,մարդ…հասկանու՞մ ես… կարոտելու համար սեր է պետք,ու...նույնիսկ ատելություն:Սիրես,թե ատես միեւնույն է կարոտում ես… Երբեմն ափսոսում եմ…որ դու եղել ես իմ կյանքում… ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕

Բինգյոլի հարթավայրը😔 Երբ աչքիդ առջև հառնում է Բյուրակն (Բինգյոլ) լեռներից բխող բազմաթիվ սառնորակ աղբյուրներից առաջացած գետերըկարճ,որոնք որոշակի տարածություն անցնելով,կարճ ճանապարհներով սնուցում են Բինգյոլի անվերջանալի կանաչածածկ հարթավայրերը...ահագնացող ցասումի վերածվող անզորության զգացումից միայն բռունցքներդ են սեղմվում....դե,եթե հայ ես,տես ու դիմացիր...ի'նչը, ու'մն է մնացել;

Գարնան սպասումքվ...💚 Առջևում սպասվող գարունը վերազարթոնքի շունչ է հաղորդում նաև մարդուն💛 Գիտես հոգին ինչով է գեղեցիկ: Իր մաքրությամբ: Երբ դու սիրում ես, բայց քեզ չեն սիրում, մի տխրիր, դու հաղթել ես. չէ որ քո սերն այնքան մեծ է եղել, որ նրա փոքր սրտում չի տեղավորվել:💙 Գեղեցկությունը չի որոշում,թե ում ենք մենք սիրում,այլ սերն է որոշում,թե ում ենք մենք համարում գեղեցիկ….❣️ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕

Գարնան սպասումքվ...💚 Առջևում սպասվող գարունը վերազարթոնքի շունչ է հաղորդում նաև մարդուն💛 Գիտես հոգին ինչով է գեղեցիկ: Իր մաքրությամբ: Երբ դու սիրում ես, բայց քեզ չեն սիրում, մի տխրիր, դու հաղթել ես. չէ որ քո սերն այնքան մեծ է եղել, որ նրա փոքր սրտում չի տեղավորվել:💙 Գեղեցկությունը չի որոշում,թե ում ենք մենք սիրում,այլ սերն է որոշում,թե ում ենք մենք համարում գեղեցիկ….❣️ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕

Եթե ուզում եք հասնել հաջողության, տվեք ձեզ չորս հարց. ինչու՞, ինչու ոչ, ինչու ՞ ոչ ես, ինչու ՞ ոչ հենց հիմա!)) ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ Եթե ճանապարհը տանում է դեպի նպատակը, ապա միևնույն է, թե որքան է նրա երկարությունը… ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕ ◕‿◕

Գեղեցկություն — այն արտաքին է, Լուսանկար — այն արվեստ է, Իսկ կյանքում գլխավորը բարի սիրտը, լավ բնավորությունն ու անկեղծ զգացմունքներն են! Счастье достигается тремя вещами: терпение при испытании, благодарность, после благословения, и покаяние после прегрешения!

Նոր հանդիպման սպասումով💝🙌 Հուշ դարձած՝կարոտի թևերին Էրգրից 2018թ. իմ ամոռաց բացահայտումները Կարսից....մինչև Երզնկա

Նոր հանդիպման սպասումով💝🙌 Հուշ դարձած՝կարոտի թևերին Էրգրից 2018թ. իմ ամոռաց բացահայտումները Կարսից....մինչև Երզնկա

Նոր հանդիպման սպասումով💝🙌 Հուշ դարձած՝կարոտի թևերին Էրգրից 2018թ. իմ ամոռաց բացահայտումները Կարսից....մինչև Երզնկա

Նոր հանդիպման սպասումով💝🙌 Հուշ դարձած՝կարոտի թևերին Էրգրից 2018թ. իմ ամոռաց բացահայտումները Կարսից....մինչև Երզնկա

Նոր հանդիպման սպասումով💝🙌 Հուշ դարձած՝կարոտի թևերին Էրգրից 2018թ. իմ ամոռաց բացահայտումները Կարսից....մինչև Երզնկա Նոր հանդիպման սպասումով💝🙌 Հուշ դարձած՝կարոտի թևերին Էրգրից 2018թ. իմ ամոռաց բացահայտումները Կարսից....մինչև Երզնկա

Գեղեցկությունը չի որոշում,թե ում ենք մենք սիրում,այլ սերն է որոշում,թե ում ենք մենք համարում գեղեցիկ… Фотография

Ամեն կյանք մի ճանապարհ է.ճանապարհ,որ անցնում ես միայն մի անգամ ու վերադառնալ չես կարող:Բայց այդ ճանապարհը գալիս է քեզ հետ հուշերի բեռով,որ կարող ես բացել ու քրքրել,ուրախանալ ու տխրել…. Երանի ժամանակը մի պահ կանգ առներ , որ ամեն ինչ մնար իր տեղում ,ու հիշողություն չդառնար…♥)))

Ռուբեն Սևակ-ՀԱՄԲՈՒՅՐԸ -Հոգի'ս, դուն հոս...-հեկեկաց ձայնը լալեն: Գիշերն ուշ էր, գաղջ գիշեր էր ապրիլի. Իր գրկին մեջ լուսնակն առած սխրալի` Թուփերն ի վար ջուրը կ'երթար հևալեն... -Հոգի'ս, դուն հոս...- Ու տեսա որ ոչ հեռու, Գետափին մոտ, հանկարծաթափ, ուժգնովին, Հովերու պես, որոնք իրար կը ձուլվին, Երկու ստվեր կը նետվեին իրարու... Տարօրինակ ինչ ուներ օդն այդ գիշեր, Որ դեռ կուծքիս տակ հետքն ունիմ սարսուռի, Ու բիբերուս մեջ խոնավ կետ մը կուռի... Ես այդ գիշերն առանց հույզի չեմ հիշեր:

Հովհաննես Թումանյանն՝ իր տանը 1869 թվական… Մայր Հայաստանի արգանդը եղավ սրբորեն բեղուն ... Հոհվհանես Թումանյանը ծնվել և մեծացել է Լոռվա Դսեղ գյուղում: Նա գնացել է մի քանի դպրոց: Թումանյանը երկրորդ դասարանում սիրահարվում է իր կողքի աղջկան և նան ոտանավոր է նվիրում: Հոգուս հատոր, Սրտիս կտոր, Դասիս համար Դու մի հոգար: Թե կան դասեր Կա նաև սեր, Եվ ի՞նչ զարմանք Իմ աղավնյակ, Որ կենդանի Մի պատանի Սերը սրտում Դաս է սերտում…

Հայկական փորագրապատկերներ ՅԱՅՍՄԱՒՈՒՐՔ, Կ. Պօլիս, տպ. Գրիգոր Մարզուանեցու, 1706:

Այդպես վարանոտ մի նայիր դու ինձ, Ես չեմ բաժանվում խաբված ու դժկամ, Ես հեռանում եմ քո ճանապարհից Որպես հին ընկեր, որպես բարեկամ: Ես քեզ օրհնել եմ, որ դու միշտ կյանքում Երջանիկ լինես, չունենաս թախիծ, Ու հիմա,որպես մի հին տխրություն, Ես հեռանում եմ քո ճանապարհից: Մտահոգվել եմ ես միշտ քեզ համար, Որ հանկարծ ոտքդ չդիպչի քարի, Ու հիմա,որպես քո ճամփի մի քար, Ես հեռանում եմ քո ճանապարհից: Քեզ բարի ճամփա, գնա, սիրելիս, Ես էլ ուժ չունեմ քեզ հետ քայլելու, Ես ինձ կորցրի քեզ որոնելիս,

...Ես լռում եմ,չեմ ուզում խոսել ոչինչ... Իմ լռությունը դատարկություն չէ, այն լցված է իմ ներաշխարհի պատկերներով ու ձայներով, իսկ ձայները աղմուկ չեն, նրանք ներդաշնակության մեջ արտահայտում են ավելին, քան կարելի է ասել լսելի խոսքերով..

ՄՈՒՇԸ ԳԻՇԵՐՈՎ❣️30՚07՚2018ԹՎ՚ Մուշ,.... քաղցր Մուշ. Ավանդույթի համաձայն ,արդեն չգիտեմ էլ,թե որերորոդ անգամ ,անկախ ժամից ,երբ երեկոյան հասնում ենք Մուշ,ես պարտադիր զբոսնում եմ Մուշում...ներքին զգացումը անբացատրելի է,կարծես իմ հայրենի ծննդավայրում լինեմ: Մուշը գտնվում է Մեղրագետի ձախակողմյան վտակ Մուշ գետի ափերին: Հարավում բարձրանում են Հայկական Տավրոսի Սասունի լեռները` Տիրնկատար և Կորդուխ Լեռ գագաթներով: XX դ. սկզբին ուներ շուրջ 25000 բնակիչ, որից 9000 հայեր: Այստեղ գործել են Սբ. Ավետարանաց,

ՄՈՒՇԸ ԳԻՇԵՐՈՎ❣️30՚07՚2018ԹՎ՚ Մուշ,.... քաղցր Մուշ. Ավանդույթի համաձայն ,արդեն չգիտեմ էլ,թե որերորոդ անգամ ,անկախ ժամից ,երբ երեկոյան հասնում ենք Մուշ,ես պարտադիր զբոսնում եմ Մուշում...ներքին զգացումը անբացատրելի է,կարծես իմ հայրենի ծննդավայրում լինեմ: Մուշը գտնվում է Մեղրագետի ձախակողմյան վտակ Մուշ գետի ափերին: Հարավում բարձրանում են Հայկական Տավրոսի Սասունի լեռները` Տիրնկատար և Կորդուխ Լեռ գագաթներով: XX դ. սկզբին ուներ շուրջ 25000 բնակիչ, որից 9000 հայեր: Այստեղ գործել են Սբ. Ավետարանաց,

ՄՈՒՇԸ ԳԻՇԵՐՈՎ❣️30՚07՚2018ԹՎ՚ Մուշ,.... քաղցր Մուշ. Ավանդույթի համաձայն ,արդեն չգիտեմ էլ,թե որերորոդ անգամ ,անկախ ժամից ,երբ երեկոյան հասնում ենք Մուշ,ես պարտադիր զբոսնում եմ Մուշում...ներքին զգացումը անբացատրելի է,կարծես իմ հայրենի ծննդավայրում լինեմ: Մուշը գտնվում է Մեղրագետի ձախակողմյան վտակ Մուշ գետի ափերին: Հարավում բարձրանում են Հայկական Տավրոսի Սասունի լեռները` Տիրնկատար և Կորդուխ Լեռ գագաթներով: XX դ. սկզբին ուներ շուրջ 25000 բնակիչ, որից 9000 հայեր: Այստեղ գործել են Սբ. Ավետարանաց,

ՄՈՒՇԸ ԳԻՇԵՐՈՎ❣️30՚07՚2018ԹՎ՚ Մուշ,.... քաղցր Մուշ. Ավանդույթի համաձայն ,արդեն չգիտեմ էլ,թե որերորոդ անգամ ,անկախ ժամից ,երբ երեկոյան հասնում ենք Մուշ,ես պարտադիր զբոսնում եմ Մուշում...ներքին զգացումը անբացատրելի է,կարծես իմ հայրենի ծննդավայրում լինեմ: Մուշը գտնվում է Մեղրագետի ձախակողմյան վտակ Մուշ գետի ափերին: Հարավում բարձրանում են Հայկական Տավրոսի Սասունի լեռները` Տիրնկատար և Կորդուխ Լեռ գագաթներով: XX դ. սկզբին ուներ շուրջ 25000 բնակիչ, որից 9000 հայեր: Այստեղ գործել են Սբ. Ավետարանաց,

ՄՈՒՇԸ ԳԻՇԵՐՈՎ❣️30՚07՚2018ԹՎ՚ Մուշ,.... քաղցր Մուշ. Ավանդույթի համաձայն ,արդեն չգիտեմ էլ,թե որերորոդ անգամ ,անկախ ժամից ,երբ երեկոյան հասնում ենք Մուշ,ես պարտադիր զբոսնում եմ Մուշում...ներքին զգացումը անբացատրելի է,կարծես իմ հայրենի ծննդավայրում լինեմ: Մուշը գտնվում է Մեղրագետի ձախակողմյան վտակ Մուշ գետի ափերին: Հարավում բարձրանում են Հայկական Տավրոսի Սասունի լեռները` Տիրնկատար և Կորդուխ Լեռ գագաթներով: XX դ. սկզբին ուներ շուրջ 25000 բնակիչ, որից 9000 հայեր: Այստեղ գործել են Սբ. Ավետարանաց,

ՄՈՒՇԸ ԳԻՇԵՐՈՎ❣️30՚07՚2018ԹՎ՚ Մուշ,.... քաղցր Մուշ. Ավանդույթի համաձայն ,արդեն չգիտեմ էլ,թե որերորոդ անգամ ,անկախ ժամից ,երբ երեկոյան հասնում ենք Մուշ,ես պարտադիր զբոսնում եմ Մուշում...ներքին զգացումը անբացատրելի է,կարծես իմ հայրենի ծննդավայրում լինեմ: Մուշը գտնվում է Մեղրագետի ձախակողմյան վտակ Մուշ գետի ափերին: Հարավում բարձրանում են Հայկական Տավրոսի Սասունի լեռները` Տիրնկատար և Կորդուխ Լեռ գագաթներով: XX դ. սկզբին ուներ շուրջ 25000 բնակիչ, որից 9000 հայեր: Այստեղ գործել են Սբ. Ավետարանաց,

ՄՈՒՇԸ ԳԻՇԵՐՈՎ❣️30՚07՚2018ԹՎ՚ Մուշ,.... քաղցր Մուշ. Ավանդույթի համաձայն ,արդեն չգիտեմ էլ,թե որերորոդ անգամ ,անկախ ժամից ,երբ երեկոյան հասնում ենք Մուշ,ես պարտադիր զբոսնում եմ Մուշում...ներքին զգացումը անբացատրելի է,կարծես իմ հայրենի ծննդավայրում լինեմ: Մուշը գտնվում է Մեղրագետի ձախակողմյան վտակ Մուշ գետի ափերին: Հարավում բարձրանում են Հայկական Տավրոսի Սասունի լեռները` Տիրնկատար և Կորդուխ Լեռ գագաթներով: XX դ. սկզբին ուներ շուրջ 25000 բնակիչ, որից 9000 հայեր: Այստեղ գործել են Սբ. Ավետարանաց,

Շնորհավո՛ր տարեդարձդ ՎԱՐՊԵՏ: Այսօր Ավետիք Իսահակյանի ծննդյան օրն է Նրա ծննդյան օրը Ձեզ եմ ներկայացնում նրա հրաշք բանաստեղծություններից ևս մեկը. Մեկը չեղավ… Մեկը չեղավ, որ իմանար վշտերս, Քնքուշ ձեռքով դարման աներ վերքերիս. Մեկը չեղավ, որ գուրգուրեր վարդերս, Անուշ բույր տար, վարդի գույն տար երգերիս: Կյանքս կտամ սրտից բխած համբույրին, Ա՜խ, թէ մեկը ինձ հասկանա՜ր ու սիրե՜ր: Ի՞նչ կա երկրում և՛ սրբազան, և՛ անգին, Քան թէ զոհվել, քան թէ լինել անձնվեր:

Ձյուն գար աշխարհում, ծածկեր ամեն ինչ ու չհալվեր, ու դրա վրա կառուցվեր կյանքը, ձյուն գար, ծածկեր բոլոր չապրած տարիները, սխալները, անկումները, ետ վերադառնային չապրած տարիները: Վարդգես Պետրոսյան «Ապրած և Չապրած տարիներ»

Հանդարտվիր, սիրտ իմ, թող քաղցր լինի ժամը հրաժեշտի: Թող դա լինի կատարելություն, ոչ թե մահացում: Թող սերը ձուլվի հուշերին, տառապանքը` երգին: Թող բնի մոտ փակվեն թևերը և վերջանա վերասլաց թռիչքը դեպի եթեր: Թող քո ձեռքերի վերջին շոյումը լինի քնքուշ, ինչպես գիշերային ծաղկի փաղաքշանքը: Գեթ մի պահ կանգ առ, ով հրաշագեղ վախճան, ու լռության մեջ ասա վերջին խոսքդ: Ես երկրպագում եմ քեզ ու բարձր եմ պահում ճրագս, որ լուսավոր լինի ճամփադ: ՌԱԲԻՆԴՐԱՆԱԹ ԹԱԳՈՐ

Կյանքում մի անգամ բախտը բախում է յուրաքանչյուր մարդու դուռը, բայց շատ դեպքերում մարդն այդ ժամանակ նստած ե լինում հարևան գինետանը և չի լսում նրա բախյունը:

Երանի ժամանակը մի պահ կանգ առներ , որ ամեն ինչ մնար իր տեղում ,ու հիշողություն չդառնար…♥)))

Ֆիդայի-Սարգիս Կուկունյանի արշավանքը <<Ֆիդայու համար տոկալն ու համբերելը նույնքան անհրաժեշտ են, որքան պատերազմի դաշտում զենքը ձեռքին կռվելը>>։ ԿՈՒԿՈՒՆՅԱՆ Սարգիս Մովսեսի (1863 թ., գ. Նիժ – 1913 թ., Օրյոլի բանտ), ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ: Սովորել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում (ավարտել է 1885 թ.), Պետերբուրգի համալսարանում: Օգնել է Կ. Եզյանին՝ «Պետրոս Մեծի հարաբերությունները հայ ժողովրդի հետ» (1898 թ., ռուսերեն) վավերագրական ժողովածու կազմելիս:

Մայրամուտ🌋30.07.2018 թ. Արևամուտը Մշո դաշտից...ահա այն հրաշագեղ տեսարանը,որի ականատեսն եղա իմ հայրենի ՄՈՒՇ աշխարհում՝նախնիներիս պապենական հողում....այսպիսի կադրեր էր ֆիքսել տեսախցիկս: Մշո դաշտում բնակվող հայերը զբաղվում էին հացահատիկների և բանջարեղենի մշակմամբ, ինչպես նաև անասնապահությամբ: https://www.youtube.com/watch?v=qA2gUdgllAE

Մայրամուտ🌋30.07.2018 թ. Արևամուտը Մշո դաշտից...ահա այն հրաշագեղ տեսարանը,որի ականատեսն եղա իմ հայրենի ՄՈՒՇ աշխարհում՝նախնիներիս պապենական հողում....այսպիսի կադրեր էր ֆիքսել տեսախցիկս: Մշո դաշտում բնակվող հայերը զբաղվում էին հացահատիկների և բանջարեղենի մշակմամբ, ինչպես նաև անասնապահությամբ: https://www.youtube.com/watch?v=qA2gUdgllAE

Մայրամուտ🌋30.07.2018 թ. Արևամուտը Մշո դաշտից...ահա այն հրաշագեղ տեսարանը,որի ականատեսն եղա իմ հայրենի ՄՈՒՇ աշխարհում՝նախնիներիս պապենական հողում....այսպիսի կադրեր էր ֆիքսել տեսախցիկս: Մշո դաշտում բնակվող հայերը զբաղվում էին հացահատիկների և բանջարեղենի մշակմամբ, ինչպես նաև անասնապահությամբ: https://www.youtube.com/watch?v=qA2gUdgllAE

Մայրամուտ🌋30.07.2018 թ. Արևամուտը Մշո դաշտից...ահա այն հրաշագեղ տեսարանը,որի ականատեսն եղա իմ հայրենի ՄՈՒՇ աշխարհում՝նախնիներիս պապենական հողում....այսպիսի կադրեր էր ֆիքսել տեսախցիկս: Մշո դաշտում բնակվող հայերը զբաղվում էին հացահատիկների և բանջարեղենի մշակմամբ, ինչպես նաև անասնապահությամբ: https://www.youtube.com/watch?v=qA2gUdgllAE

Համատարած աշխարահացոյց (հատուած՝ բացատրագիրը, Ամստերդամ, 1695)։